استراتژی محصول: حرکت خوب کدومه؟
خلاصهٔ کاملتر
محصول تو ذهن نویسنده شبیه یه بازیه: هر تصمیمی که تیم میگیره یه حرکته تو یه مسیر پر از چندراهی. این مطلب رو با تشبیه یه کوهنورد شروع میکنه که تو یه چندراهی مسیر اشتباه رو انتخاب میکنه؛ برخلاف کوهنورد که سریع متوجه اشتباهش میشه و برمیگرده، تیمهای محصول معمولاً هفتهها رو مسیر غلط میمونن و فقط آخر فصل بیسروصدا برمیگردن سر مسیر درست.
نویسنده میگه یه حرکت خوب باید ۴ ویژگی داشته باشه: محدود بودن (یه نقطه پایان مشخص داشته باشه)، مبتنیبر واقعیت بودن (یه فرضیه مشخص رو تست کنه) و ارزشآفرین بودن (حتی بهتنهایی هم مفید باشه). ویژگی چهارم که موضوع اصلی این هفتهست، «قابلگسترش بودن»ـه: یعنی حرکت باید میدون بازی رو باز کنه و زمینه رو برای حرکتهای بعدی فراهم کنه، نه اینکه یه مسیر بنبست بسازه که بعداً باید ازش برگردی.
به گفتهی نویسنده، خیلی از حرکتهای اشتباه از جایی شروع میشن که در نگاه اول خیلی وسوسهانگیزن: تیم فروش برای یه مشتری خاص یه فیچر خاص میخواد، مدیرعامل یه ترند صنعتی رو که به علاقهی یکی از اعضای هیئتمدیره ربط داره تبدیل میکنه به یه اولویت جدید، یا تیم محصول بهجای حل ریشهی مشکل، فقط رو علامتش کار میکنه. این کارا کوتاهمدت حس موفقیت میدن ولی ساختاری میسازن که تیمهای دیگه بهش وابسته میشن و نگهداریش گرون تموم میشه.
نویسنده برای تشخیص این حرکتها دو تا سوال پیشنهاد میده: اول اینکه «بعد از ساختن این، چه کاری رو میتونیم بکنیم که قبلش نمیتونستیم؟» و اگه جواب روشنی نداشت، یعنی تیم داره تو مسیر اشتباه حرکت میکنه. دوم اینکه «چرا نمیتونیم همون حرکت بعدی رو مستقیم انجام بدیم، بهجای اینکه اول این کارو بکنیم؟» که کمک میکنه بفهمی مسیر فعلی واقعاً به هدف بعدی وصله یا نه.
نکات کلیدی:
- یه حرکت خوب تو استراتژی محصول باید محدود، مبتنیبر واقعیت، ارزشآفرین و قابلگسترش باشه
- قابلگسترش یعنی حرکت میدون بازی رو باز میکنه و زمینهی حرکت بعدی رو فراهم میکنه
- درخواستهای نقطهای مثل فیچر یه مشتری خاص یا اولویت شخصی مدیران معمولاً حرکتهای غیرقابلگسترش میسازن
- سوال «بعد از این چیکار میتونیم بکنیم که قبلاً نمیتونستیم؟» ابزار تشخیص حرکتهای بنبستـه
