مدیرعامل مایکروسافت جلوی مهندسان کوپایلت گفته رد شدن درخواستهای معمولی توسط مدل Fable آنتروپیک منطقی نیست و این حد از کنترل ویرایشی رو تو ابزار خلق محتوا سابقه نداره.
یه نویسنده با کمک چارچوب «لایههای سرعت» استوارت برند توضیح میده چرا سرعت دیوانهوار اکوسیستم هوش مصنوعی داره اصطکاک و واکنش منفی میسازه.
النا ورنا میگه هایپ اغراقشدهی هوش مصنوعی داره به همه ضرر میزنه؛ یه سؤال ساده میپرسه: «باشه، نشونم بده» و بیشتر وقتها جز چند ورکفلوی معمولی چیزی نمیبینه.
جف گاتلف میگه فیچرهای هوش مصنوعی یه فرض بنیادی بازخورد رو میشکنن: چون هر کاربر (و حتی همون کاربر تو روزهای مختلف) خروجی متفاوتی میگیره، «مراحل بازتولید مشکل» دیگه معنا نداره.
شمردن چیزی که راحت شمرده میشه — خط کد، تعداد PR و حالا مصرف توکن — نهتنها بهرهوری رو نشون نمیده، بلکه به گفتهٔ این گزارش خودش به تجربهٔ توسعهدهنده آسیب میزنه.
هوش مصنوعی وقتِ هر کدوممون رو آزاد کرده، ولی اگه خروجیِ خام رو ویرایشنشده پاس بدیم، بارِ خوندن و راستیآزمایی میافته روی دوشِ بقیه.
کیبورد Codex Micro با کلیدهای چراغدار وضعیت ایجنت و یه دیال تنظیم میزان استدلال، اولین محصول سختافزاری OpenAIه؛ اون هم وسط دعوای حقوقی با اپل.
فریا هولمر یه پروتوتایپ از تتریسی که کل صفحهش میچرخه منتشر کرد؛ چند روز بعد چند نسخهٔ vibecoded ازش تو شبکههای اجتماعی و استورهای موبایل سبز شد.
طراحی رابط برای هوش مصنوعی با رابطهای سنتی فرق داره؛ چون یه ورودی میتونه چند خروجی متفاوت بده. این مقاله یه چارچوب عملی از اصول طراحی رو جمع کرده.
اگه روز تولد یکی از مخاطبهات بهش زنگ بزنی، آیفونت بیسروصدا روی صفحه تماس آتیشبازی نشون میده؛ قابلیتی که اپل حتی تو WWDC هم معرفیش نکرد.
بیشترِ هزینهٔ توکنِ Claude از چیزیه که واقعاً ازش میخوای انجام بده نمیاد؛ از سربارِ نامرئیه که پشتِ صحنه هر درخواست توکن میسوزونه.
بررسی الگوی استفاده از ChatGPT نشون میده حدود ۷۱٪ درخواستها اونقدر سادهن که یه مدل محلی هم جواب میده؛ پس چرا همهچی رو به ابر میفرستیم؟
اوپنایآی دیگه دنبال یه جعبهٔ متن نیست؛ میخواد ChatGPT محیط اصلی کار روزانه باشه — با اجرای خودکار کار، اتصال به ابزارها و حافظهٔ ماندگار.
یه رجیستری shadcn که ظاهر Claude Code و Codex و Grok رو به کامپوننتهای ریاکت دسترسپذیر تبدیل کرده تا لازم نباشه ترمینال رو شبیهسازی کنی.
کاکتوس نیدل حدود ۵۰۰ برابر کوچیکتر از GPT-4 هست و فقط یه کار بلده: انتخاب درست تابع و پر کردن آرگومانهاش. روی همون کار با مدلهای خیلی بزرگتر رقابت میکنه.
نسخهٔ ۱۳.۲۰.۰ لاراول یه کامپوننت تصویر داخلی و درایورمحور آورده، بهعلاوهٔ اتریبیوت WithoutMiddleware، پیشوند جدا برای سشنهای ردیس و چند اضافهٔ Eloquent و صف.
نقشهی نسخهی ۱۲ نستجیاس عمومی شده: پکیجهای اصلی به ESM میرن، Rspack جای وبپک رو میگیره و دکوریتورهای روت از Zod و Valibot پشتیبانی میکنن.
مایکروسافت تایپاسکریپت ۷ رو معرفی کرد؛ یه بازنویسی کامل کامپایلر با زبان Go که رو کدبیسهای بزرگ بین ۸ تا ۱۲ برابر سریعتر بیلد میگیره و حافظهی کمتری هم مصرف میکنه.
هرچی مدلهای هوش مصنوعی و ابزارهای عاملشون قویتر میشن، این سؤال جدیتر میشه: وقتی خودِ مدل میتونه تقریباً هر چیزی رو بسازه، برای بنیانگذارها چی برای ساختن میمونه؟
یه پکیج تازهٔ لاراول که بهجای کنترل ترافیک لحظهای، مصرف انباشتهٔ کاربر رو تو بازههای تقویمی میشمره؛ مثل ۵۰ خروجی PDF در ماه.
اخبار مورد علاقهت رو مستقیم توی ایمیلت دریافت کن 😉
هر زمان میتونی اشتراکت رو لغو کنی.