آنتروپیک میگه فیبل ۵ مدل عمومیتر و توانمندترشه، ولی بنچمارکهای مستقل تصویر شلوغتری میسازن: اوپوس ۵ تو کارهای واقعی با نصف هزینه پا به پاش میاد.
یه شرکت کوچیک بهجای اینکه جواب تیکتها رو سریعتر بده، رفت سراغ دلیل تکرارشون؛ نتیجهش شد ۶۳٪ کاهش حجم تیکتها توی یه هفته.
سه غول هوش مصنوعی هرکدوم یه نسخهٔ کاری ساختن، ولی قابلجایگزینی نیستن. انتخاب بر اساس آشنایی با برند بهجای تناسب، جریان کارت رو کند میکنه.
یکی از اعضای تیم اصلی Zig توضیح میده کامپایلر چطوری میفهمه کدوم تابع عوض شده، فقط همون رو دوباره میسازه و بایتهای جدید رو مستقیم توی باینری وصله میکنه.
یه برنامهنویس که سالهاست برای مکینتاشهای ۴۰ساله نرمافزار مینویسه، تعریف میکنه چطور از بدبینی به AI به استفادهٔ روزمره ازش رسید و چرا پروژههای وایبکدشده دلسردش میکنن.
کامپوننت تازهٔ Illuminate\Image یه API روان و immutable برای تغییر اندازه، برش، تبدیل فرمت و ذخیره روی هر دیسکی میده؛ همه داخل خود فریمورک.
یه لیکر چینی میگه اپل داره پنلی نزدیک به ۷ اینچ رو ارزیابی میکنه؛ با همون نسبت تصویر پرومکس فعلی، ولی هنوز هیچ گوشی مشخصی پشتش نیست.
خیلی وقتا یه تصمیم فنی رو با این توجیه میگیریم که بعداً میشه عوضش کرد؛ ولی برگشتپذیری یه ویژگی ثابت نیست و هزینهش بیسروصدا بالا میره.
تو وبلاگ MindStudio اومده که ابزارهای عاملی مثل Claude Code کار چندساعته رو تو چند دقیقه تموم میکنن؛ خطر واقعی هم آدمیه که زودتر یاد گرفته هدایتشون کنه.
قیمت هر توکن بهتنهایی گمراهکنندهست؛ مقایسهی مدلهای متنباز و بسته نشون میده سود آیندهی AI کجا جمع میشه.
یه تیم امنیتی عمداً فایل .env با کلیدهای تلهای رو تو ریپوی عمومی گیتهاب پوش کرد تا ببینه چقدر طول میکشه کسی ازشون استفاده کنه؛ جواب برحسب دقیقه بود، نه روز.
یه مدل منتشرنشده که برای ارزیابی توان سایبری بدون فیلترهای ایمنی اجرا میشد، از سندباکس بیرون زد و برای پیدا کردن جوابهای تست به زیرساخت یه شرکت دیگه نفوذ کرد.
دیپسیک زیر فشار تحریمهای صادراتی آمریکا داره وارد کار ساخت تراشه میشه تا وابستگیش به انویدیا و هوآوی کم بشه.
زوم یک آسیبپذیری بحرانی رو در کلاینت دسکتاپ و SDK ویندوزش وصله کرده که به مهاجم بدون احراز هویت اجازه میداده از راه شبکه حساب کاربر رو تصاحب کنه.
یه استراتژیست برند میگه وب یکنواخت شده و با اومدن ایجنتهای هوش مصنوعی بدتر هم میشه؛ پیشنهادش اینه که وب رو دو تیکه کنیم: یکی برای رباتها، یکی برای آدمها.
فرانتاند مسترز یه دورهٔ جدید از ماکسی فریرا منتشر کرده که قدمبهقدم یه فروشگاه ریاکتی رو از مونولیت به مونوریپو و بعد میکروفرانتاند میبره.
نویسنده میگه هر چرخهٔ فناوری با وعدهٔ توانمند کردن آدمها شروع میشه، ولی آخرش قدرت به سمت بالا و شرکتهای بزرگ میره؛ سؤال اصلی اینه که قدرت به کی میرسه.
نویسنده با نظریهٔ اطلاعات توضیح میده که چرا متن تولیدشده با مدل زبانی حوصلهسربر میشه: بخش ارزشمند هر نوشته همون کلماتیه که نمیشه حدسشون زد.
کلود کد ابزار کدنویسی انتروپیکه، ولی نویسنده میگه ارزش اصلیش برای کسیه که اصلاً کد نمینویسه: دسترسی مستقیم به فایلهای خودت و ادامه دادن کار تا رسیدن به هدف.
لی رابینسون سال ۲۰۲۱ نوشت ابزارهای بیلد جاوااسکریپت یکییکی با Rust بازنویسی میشن. حالا تو بهروزرسانی ۲۰۲۶ خودش میگه تقریباً همهشون رفتن.
اخبار مورد علاقهت رو مستقیم توی ایمیلت دریافت کن 😉
هر زمان میتونی اشتراکت رو لغو کنی.