SpaceX و خورشیدِ آگاه؛ چشماندازی از آینده
هوش مصنوعیخلاصهٔ کاملتر
این مقاله اولین شمارهٔ سری «Profiles of the Future» از a16z ئه، نوشتهٔ مارک اندریسن و مایکل مکگینس، که آیندهٔ یه صنعت رو از دریچهٔ شرکت و بنیانگذاری که تعریفش میکنه بررسی میکنه؛ اینجا SpaceX و ایلان ماسک. نویسندهها با بستهٔ پاداش ماسک شروع میکنن که به دو هدف گره خورده: هدف اول با رسیدن شرکت به ارزش ۷.۵ تریلیون دلار و ساختن یه کلونی دائمی یکمیلیوننفری روی مریخ vest میشه، و هدف دوم با اداره کردن دیتاسنترهایی در فضا که دستکم ۱۰۰ تراوات مصرف میکنن، بیش از هزار برابر مصرف همهٔ دیتاسنترهای زمین. اگه هیچکدوم محقق نشه، ماسک جز حقوق سالانهٔ ۵۴٬۰۸۰ دلاریش چیزی نمیگیره.
نویسندهها میگن اعضای هیئتمدیره که این بسته رو امضا کردن، دو دهه پیشبینیهای بهظاهر غیرممکن ماسک رو دیدن که محقق شدن: انسان در مدار، فرود و استفادهٔ مجدد از راکت مداری، و Starlink که درآمدش از صفر به ۱۱.۴ میلیارد دلار رسید. به گفتهٔ اونها این پیشبینیها اغلب در زمانبندی تهاجمی بودن ولی تقریباً هیچوقت در جهت اشتباه نبودن؛ و جهت اصلی که در ۲۰۰۲ بهعنوان مأموریت شرکت نوشته شد، چندسیارهای کردن بشریت بود.
بعد نویسندهها به الهام علمیتخیلی اشاره میکنن: ماسک تمدن «Culture» از رمانهای ایان ام. بنکس رو بهترین تصور از آیندهٔ خوب با هوش مصنوعی میدونه، جامعهای که در اون انسانها کنار Mindها (اَبَرهوشهای مصنوعی که زیستگاههای مداری غولپیکر رو اداره میکنن) در یه رابطهٔ مشارکتی زندگی میکنن. سه کشتی پهپادی SpaceX هم بهاسم کشتیهای آگاه رمانهای بنکس نامگذاری شدن. نویسندهها میگن ماسک با اسم سکوهای فرودش دقیقاً داره میگه میخواد چی بسازه.
نویسندهها استدلال میکنن آیندهای شبیه Culture چهار پیشنیاز داره: اول، دسترسی به بخش معناداری از انرژی یه ستاره (چند مرتبه بزرگتر از تولید امروز بشر)؛ دوم، هوش فیزیکی در مقیاس، یعنی ماشینهایی که هرجا هرچیز بسازن و تعمیر کنن بدون انسان در حلقه؛ سوم، هوش دیجیتال ارزون که از هوش زیستی فراتر بره؛ و چهارم، راهی برای انتقال ارزون، مکرر و قابلاعتماد جرم از سیاره، چون هیچکدوم روی زمین بهتنهایی مقیاسپذیر نیستن.
روش تحلیل نویسندهها کار کردن بهعقب از مقصده، نه بهجلو از حال. مقصد عملیاتی یه شهر خودکفای یکمیلیوننفری روی مریخ در طول عمر آدمهای زندهٔ امروزه، و «خودکفا» بخش سخت ماجراست: شهر باید اگه زمین کشتی نفرسته زنده بمونه، یعنی باید غذا، آب، هوا، انرژی، دارو و ماشینآلات خودشو بسازه. به محاسبهٔ خود SpaceX، رسوندن یه میلیون نفر و میلیونها تن بار طی چند دهه چند هزار پرواز Starship با بیش از ده پرتاب در روز طی هر پنجرهٔ انتقالی میبره؛ پنجرههایی که فقط هر ۲۶ ماه و چند هفته باز میشن. ماه هم بهعنوان یه تمرین نزدیکتر و آسونتر مطرحه، جایی که ماسک از کارخونههایی حرف زده که ماهوارههای هوش مصنوعی میسازن و با mass driver به فضا شلیک میکنن. این یه مقالهٔ تحلیلی و دیدگاهیه، نه گزارش خبری.
نکات کلیدی:
- بستهٔ پاداش ماسک به شهر یکمیلیوننفری مریخ و دیتاسنترهای فضایی ۱۰۰ تراواتی گره خورده
- نویسندهها آیندهٔ SpaceX رو با کار کردن بهعقب از مقصد تحلیل میکنن
- چهار پیشنیاز آینده: انرژی در مقیاس ستاره، هوش فیزیکی، هوش دیجیتال ارزون، انتقال ارزون جرم
- الهام صریح از تمدن Culture رمانهای ایان ام. بنکس؛ یه دیدگاه تحلیلی، نه خبر
