‏هزینهٔ واقعی کدنویسی با LLM چقدره؟

نویسنده توی این یادداشت یه تجربهٔ شخصی رو روایت می‌کنه: چند ماه با Claude Code یه برنامهٔ کاربردی ساخته که حالا حدود ۴۰ هزار خط کد داره. اول اعتراف می‌کنه که نتیجه برای یه برنامه‌نویس باتجربه واقعاً چشمگیره و کاری رو که خودش به‌تنهایی شاید اصلاً نمی‌تونست انجام بده، در زمان کوتاهی ممکن کرده. ولی تمرکز اصلی مطلب روی اقتصاد ماجراست، نه کیفیت کد.

ادعای محوری نویسنده اینه که اشتراک‌های ماهانه به‌شدت یارانه‌ای‌ان. خودش اول با پلن ۲۰ دلاری شروع کرده، زود به سقف مصرف خورده، و وقتی توکن اضافه با نرخ API خریده، تو چند روز حدود ۸۰ دلار ازش رفته. به همین خاطر می‌گه پلن ۱۰۰ دلاری به‌صرفه‌تره. حسابش اینه که اگه با پلن Max تا سقف هفتگی و به‌صورت کاملاً عاملانه (بدون نظارت انسان) کار کنی، همون حجم مصرف با قیمت API بالای ۱۰۰۰ دلار درمیاد.

به گفتهٔ نویسنده، چیزی که هزینه رو منفجر می‌کنه «توکن‌های دیده‌نشده» هست: مدل‌هایی که اون به‌طعنه «recursive» صداشون می‌زنه (به‌جای اصطلاح رایج «thinking») پشت صحنه کلی بازگشت، واسطه‌گری و آزمون‌وخطا انجام می‌دن که کاربر نمی‌بینه ولی همه‌ش به نرخ توکن خروجی حساب می‌شه. اون می‌گه یه‌بار یه کوئری روی کدبیسش حدود یک میلیون توکن مصرف کرده که با نرخ API می‌شه حدود ۲۵ دلار برای یه پرسش.

نویسنده فرق مهمی هم بین کارهای «خطاپذیر» و «خطاناپذیر» می‌ذاره. کارهای ساده و خطاپذیر واقعاً «ارزون‌تر از اونی که بشه اندازه گرفت» شدن، ولی کارهای حساس مثل کدنویسی که نتیجهٔ درست لازم دارن، مدل سنگین و مصرف زیاد می‌طلبن. تخمین می‌زنه یه تغییر پیچیده و چندفایلی توی یه کدبیس متوسط با نرخ API حدود ۶۵ دلار خرج برداره، و یه مهندس تمام‌وقت ممکنه روزی چندتا از این کارها داشته باشه.

یه نکتهٔ جالب دیگه، حدس نویسنده دربارهٔ روند خود Anthropic بعد از Opus 4.6 هست. به گفتهٔ اون، Opus 4.7 و 4.8 ظاهراً به اندازهٔ 4.6 «brute force» بازگشتی به کار نمی‌برن، و حدس می‌زنه دلیلش همین فشار یارانه باشه؛ یعنی شرکت‌ها دارن سعی می‌کنن کیفیت رو نگه دارن بدون این‌که این‌قدر پول بسوزونن. البته این صرفاً حدس و تجربهٔ شخصیه و خودش هم می‌گه دادهٔ سختِ کافی در دست نیست.

جمع‌بندی نویسنده بدبینانه‌ست: این جشنِ «ویرایش کد با brute force» نمی‌تونه دوام بیاره، چون شرکت‌ها نمی‌تونن تا ابد این سطح یارانه رو بدن. توصیه‌ش اینه که تا وقتی این وضع برقراره ازش لذت ببری، ولی برای روزی که تموم می‌شه و باید کدی رو نگه داری که با محاسبهٔ یارانه‌ای ساخته شده، آماده باشی.

نکات کلیدی:

• نویسنده با Claude Code یه برنامهٔ ۴۰ هزار خطی ساخته و نتیجه رو چشمگیر می‌دونه ولی اقتصادش رو ناپایدار
• ادعا می‌کنه استفادهٔ تمام‌سقف از پلن ۱۰۰ دلاری Max، با نرخ API بالای ۱۰۰۰ دلار درمیاد
• «توکن‌های پنهانِ» مدل‌های استدلالی (بازگشت و آزمون‌وخطای پشت‌صحنه) عامل اصلی انفجار هزینه‌ست
• کارهای ساده ارزون شدن، ولی کارهای دقیق مثل کدنویسی پیچیده هزینه‌شون منفجر شده
• نویسنده حدس می‌زنه کم‌شدن brute force در Opus 4.7 و 4.8 ربط به همین فشار هزینه داره