‏بذار مدل خودش تصمیم بگیره؛ ترفند صرفه‌جویی در توکن Fable

سایمون ویلیسون می‌گه یکی از جالب‌ترین نکته‌هایی که تو یه گفت‌وگو با اعضای تیم Claude Code گرفته این بوده که به‌جای دیکته‌کردن روش کار به مدل، بذاری خودش قضاوت کنه. مثالی که زدن دربارهٔ تسته: به‌جای اینکه بگی «فقط برای قابلیت‌های بزرگ تست خودکار بنویس و برای تغییرات کوچیکِ متن یا طراحی تست‌ها رو اجرا نکن»، بهتره فقط بگی خودت با قضاوت خودت تصمیم بگیر کِی تست لازمه.

به گفتهٔ نویسنده، Jesse Vincent هم یه ترفند مرتبط بهش داده تا تو این چند روزِ باقی‌مونده قبل از گرون‌شدن قیمت‌ها، توکن‌های ارزشمند Fable الکی نسوزه: به Fable بگو برای کارهای کوچیک‌تر از مدل‌های دیگه استفاده کنه و خودش با قضاوت خودش تصمیم بگیره کدوم مدل رو بردار.

نویسنده می‌گه همین الان به Claude Code این دستور رو داده: «برای همهٔ کارهای کدنویسی، با قضاوت خودت یه مدل کم‌قدرت‌ترِ مناسب انتخاب کن و اون رو تو یه subagent اجرا کن.» بعدش Claude این خواسته رو تو یه فایل حافظه (memory) ذخیره کرده تا تو کارهای بعدیِ همون پروژه اعمالش کنه.

منطقی که تو اون فایل حافظه اومده اینه: کارِ پیاده‌سازی معمولاً به مدل ردهٔ بالا نیاز نداره، پس برای کدنویسیِ اصلی یه مدل متوسط و برای ویرایش‌های پیش‌پاافتاده یه مدل سبک‌تر تو یه subagent اجرا می‌شه، ولی قضاوت، بازبینی و کارهای فکری تو حلقهٔ اصلی و روی مدل قوی می‌مونه.

به گفتهٔ نویسنده، تا اینجا این روش خوب جواب داده؛ می‌گه کلی کار داره پیش می‌ره و سهمیهٔ Fable‌ش کندتر از قبل آب می‌ره. جانِ کلام مقاله اینه که سپردنِ تصمیمِ انتخاب مدل و روش کار به خودِ مدل، هم بهره‌وری رو بالا می‌بره و هم هزینه رو پایین نگه می‌داره.

نکات کلیدی:

• به‌جای دیکته‌کردن روش کار، بذار Claude Code خودش قضاوت کنه (مثلاً کِی تست بنویسه)
• می‌شه به مدل گفت کارهای کوچیک رو به یه مدل کم‌قدرت‌تر تو subagent بسپاره
• کار فکری، بازبینی و قضاوت رو تو حلقهٔ اصلی و روی مدل قوی نگه دار
• نتیجه: صرفه‌جویی در توکن‌های گرون‌قیمت بدون افت خروجی کار