DNS برای آدمهاست، نه برای زیرساخت داخلی
این مقاله سؤال میکنه که آیا واقعاً لازمه برای زیرساخت داخلی IT از DNS استفاده کنیم یا نه. نویسنده میگه DNS برای سرویسهای عمومی که آدمها باهاشون کار میکنن منطقیه، ولی برای ارتباط ماشین به ماشین فقط یه قطعه اضافهست که میتونه نقطه شکست و منشأ خرابیهای بزرگ باشه. بهجاش میشه IP رو مستقیم تو فایلهای کانفیگ یا /etc/hosts گذاشت. علاوه بر این، DNS یه ریسک امنیتی و مسیر بالقوه برای خروج داده هم هست.
این محتوا بهصورت خودکار با استفاده از هوش مصنوعی تولید شده است. بررسی نهایی آن پیش از استفاده توصیه میشود و مسئولیت استفاده از آن بهعهده کاربر است. برای مطالعه متن اصلی خبر،اینجا را کلیک کنید
خلاصهٔ کاملتر
این مقاله با یه ایده ساده شروع میکنه: DNS برای این وجود داره که آدمها نمیتونن آدرسهای IP رو راحت حفظ کنن و اسم دامنه خیلی راحتتره. نویسنده میگه برای وبسایتها و APIهای عمومی که آدمها باهاشون سر و کار دارن، استفاده از DNS کاملاً منطقیه؛ مزیت اضافهش هم اینه که IP میتونه عوض بشه بدون اینکه کلاینت به مشکل بخوره. ولی نویسنده این رو زیر سؤال میبره که آیا باید برای زیرساخت داخلی IT (چه ابری چه On-prem) هم از DNS استفاده کنیم.
استدلال اصلی نویسنده درباره قابلیت اطمینانه. هر قطعهای که به سیستم اضافه میکنی، یه ریسک شکست تازه میسازه و ممکنه رفتارها و وابستگیهای پیشبینینشده (مثل وابستگیهای دایرهای) درست کنه. نویسنده به اون هایکوی معروف دنیای sysadmin اشاره میکنه که حال و هوای کار با DNS رو خوب نشون میده:
خلاصهٔ کاملتر این خبر رو میتونی با داشتن اشتراک ویژه بخونی!
اشتراک رایگان
- دسترسی به خلاصهٔ کوتاه خبر
- دسترسی به خلاصهٔ کامل/اختصاصی خبر + نکات کلیدی
- ارسال اخبار مورد علاقه به ایمیل شما
- ارسال اخبار مورد علاقه به تلگرام شما
- عدم نمایش تبلیغات
اشتراک ویژه
- دسترسی به خلاصهٔ کوتاه خبر
- دسترسی به خلاصهٔ کامل/اختصاصی خبر + نکات کلیدی
- ارسال اخبار مورد علاقه به ایمیل شما
- ارسال اخبار مورد علاقه به تلگرام شما
- عدم نمایش تبلیغات
