‏وقتی طراح به جای فیگما با Claude کار می‌کنه

نویسنده، یه طراح تو Jane Street، می‌گه برای مدت‌ها به LLMها بدبین بود؛ هر وقت سراغشون می‌رفت برای کاری که خودش توش خوب بود، نتیجه از کار خودش بدتر در می‌اومد. ولی بعد از اینکه به Jane Street پیوست و با کلی چیز جدید مثل OCaml و Bonsai روبه‌رو شد، کمک AI براش ضروری شد. غافلگیرکننده‌ترین قسمت اینه که همین AI کاری که خودش توش بهترین بود، یعنی طراحی، رو هم عوض کرده.

به گفتهٔ نویسنده، به جای زحمت کشیدن روی داک‌های اسپک، ساختن ماکاپ تو Figma و نوشتن پروپوزال، حالا خودش فیچرهای پروتوتایپ می‌سازه که دقیقاً همون چیزی رو انجام می‌دن که تو ذهنش بوده. روند کارش اینه: مشکل و پیشنهادش رو می‌نویسه، همون متن رو به عنوان پرامپت به Claude می‌ده، یه نسخهٔ ابتدایی کارا می‌سازه تا ثابت کنه شدنیه، هر چقدر بخواد روش تکرار می‌کنه و آخرش یه فیچر تحویل می‌ده.

نویسنده می‌گه یه پروتوتایپ واقعی تو کدبیس تقریباً از هر نظر بهتر از ماکاپ و داک بوده. مثلاً یه نمونه ساخته که قابلیت پرامپت دادن با LLM رو به ورودی JSQL (یه گویش داخلی SQL) اضافه می‌کنه. این پروتوتایپ واقعاً کار می‌کرد و چند روز باهاش زندگی کرد و تستش کرد؛ Claude بهش تکرار نامحدود و رایگان داد و وقتی برای پنجاهمین بار نظرش عوض می‌شد هم خسته نمی‌شد.

به نظر نویسنده این برای یه طراح خیلی توانمندکننده‌ست. مهندس‌ها وقتی یه ایده دارن می‌تونن یه نمونهٔ کارای اثبات مفهوم بسازن، ولی طراح‌ها باید بقیه رو قانع کنن این کارو براشون بکنن. حالا با واقعی کردن ایده‌ها به کمک Claude، ارزیابیشون برای بقیه راحت‌تر می‌شه چون فقط کافیه ازش استفاده کنن.

ولی یه ایراد هم هست: تو این روش، ریویوئر یه فیچر کاملاً پخته تحویل می‌گیره. نویسنده می‌گه راه‌حل فعلیشون اینه که یه یادداشت کوتاه تو توضیحات می‌نویسه: پروتوتایپ یه داک پیشنهادی زنده‌ست، کد دور انداختنیه و کار ریویوئر اینه که دربارهٔ طراحی و تجربهٔ کاربری بازخورد بده، نه فقط کد رو چک کنه.

نویسنده یه ترس هم داره: اینکه طراحی با Claude ذهنش رو تو یه حالت تکراری گیر بندازه و محدودش کنه به نتیجه‌هایی که فکر می‌کنه Claude می‌تونه تولید کنه. این برای ابزارهای بالغ که تغییراتشون تدریجیه اشکالی نداره، ولی ممکنه باعث بشه موقع کار روی چیزای کاملاً جدید یه سری ایده رو از دست بده. با این حال می‌گه حس می‌کنه دوباره داره خود واقعی محصول رو می‌سازه و این حس فوق‌العاده‌ایه.

نکات کلیدی:

• یه طراح Jane Street به جای Figma، ایده‌ها رو مستقیم با Claude به پروتوتایپ واقعی تبدیل می‌کنه
• مزیت اصلی: تکرار بی‌نهایت و رایگان روی خود محصول، نه روی کارهای جانبی مثل ماکاپ و داک
• پروتوتایپ به جای ماکاپ ارزیابی ایده رو برای بقیه راحت‌تر می‌کنه
• چالش: ریویوئر یه فیچر پخته تحویل می‌گیره؛ راه‌حلشون اینه که کد رو دور انداختنی در نظر بگیرن
• نگرانی نویسنده: گیر افتادن تو حالت تکراری و از دست دادن ایده‌های خلاقانهٔ بزرگ