مهندسی مرکب؛ وقتی همهی کد رو ایجنتها مینویسن
هوش مصنوعیخلاصهٔ کاملتر
وقتی صددرصد کدِ یه شرکت رو ایجنتها مینویسن، مهندسی نرمافزار چه شکلی میشه؟ تیم Every که دیگه کسی توش دستی کد نمیزنه، با این سؤال روبهرو شده و یه سبک تازه ساخته که اسمش رو مهندسی مرکب (compound engineering) گذاشتن.
تفاوت کلیدی اینجاست: تو مهندسی سنتی انتظار داری هر فیچر، ساختِ فیچر بعدی رو سختتر کنه؛ کد بیشتر یعنی edge caseهای بیشتر و وابستگیهای بیشتر. اما تو مهندسی مرکب انتظار داری هر فیچر، فیچر بعدی رو آسونتر کنه. دلیلش اینه که این روش یه حلقهی یادگیری برای ایجنتها و اعضای تیم میسازه؛ هر باگ، هر تست شکستخورده و هر بینشِ «آها» مستند میشه و ایجنتهای آینده ازش استفاده میکنن. پیچیدگی کدبیس هنوز رشد میکنه، اما حالا دانش AI دربارهش هم رشد میکنه و توسعهی آینده رو سریعتر میکنه.
قلب کار یه حلقهی چهارمرحلهایه که یه مهندس، ایجنتهای موازی رو توش هماهنگ میکنه:
- Plan (برنامهریزی): ایجنتها ایشوها رو میخونن، روی رویکردها تحقیق میکنن و اطلاعات رو توی برنامههای پیادهسازی دقیق جمع میکنن.
- Work (کار): ایجنتها طبق اون برنامهها کد و تست مینویسن.
- Review (بازبینی): مهندس هم خروجی و هم درسهای آموختهشده ازش رو بازبینی میکنه.
- Compound (انباشت): مهندس نتایج رو به سیستم برمیگردونه تا حلقهی بعدی بهتر بشه و کل سیستم از موفقیتها و شکستها یاد بگیره؛ جایی که جادو اتفاق میافته.
نکتهی مهم اینه که حدود ۸۰٪ کار توی بخشهای Plan و Review هست و فقط ۲۰٪ توی Work و Compound. تو دنیایی که ایجنتها همهی کد رو مینویسن، برنامهریزی جاییه که بیشتر وقت توسعهدهنده صرف میشه و یه برنامهی خوب با تحقیق شروع میشه. Every عمدتاً از Claude Code استفاده میکنه اما این روش ابزارمستقله.
نکات کلیدی:
- تو مهندسی مرکب، هر فیچر فیچر بعدی رو آسونتر میکنه، نه سختتر
- کلید کار، مستندکردن درسها و بازخوروندنشون به ایجنتهای بعدیه
- حلقهی چهارمرحلهای: Plan، Work، Review، Compound
- حدود ۸۰٪ کار توی برنامهریزی و بازبینیه و فقط ۲۰٪ توی نوشتن کد
