ATEN؛ ابزاری که رفتار واقعی ایجنتهای کدنویسی AI رو زیر نظر میگیره
خلاصهٔ کاملتر
ATEN مخفف Agent Telemetry & Event Notationه؛ یه سرویس بکگراند متنباز که رفتار ایجنتهای کدنویسی AI (فعلاً Claude Code و Codex) روی یه سیستم رو ثبت میکنه و به شکل رویدادهای ساختاریافته برای یه SIEM میفرسته. ایدهش شبیه Sysmonه، ولی مخصوص فعالیت ایجنتها.
نکتهٔ اصلی ابزار اینه که دو نوع داده رو به هم وصل میکنه: «قصد» یعنی چی از ایجنت خواسته شده و چه ابزاری صدا زده (از روی فایل ترنسکریپت سشن)، و «عمل» یعنی پردازههاش واقعاً چیکار کردن (از هستهٔ سیستمعامل) - چه فایلی رو خوندن، چه سایتی رو دیاناس زدن، چه پورتی رو باز کردن. با این وصل کردن میشه فهمید مثلاً یه پردازهٔ زیرمجموعهٔ ایجنت، فایل رمزی رو خونده که نه کاربر، نه مدل و نه هیچ نتیجهٔ ابزاری اسمشو نیاورده بوده.
همین اتصال باعث میشه دو سناریوی خطرناک قابل تشخیص بشن: یکی وقتی یه اسکریپت postinstall توی یه پکیج، بدون اینکه کسی خواسته باشه، کلیدهای AWS رو میخونه؛ و یکی وقتی یه صفحهٔ وب فچشده دستور مخفی داره که ایجنت رو وادار میکنه رمزها رو بخونه و بیرون بفرسته (prompt injection). این دومی با یه پرچم مشخص لاگ میشه: درخواست از توی نتیجهٔ یه ابزار اومده، نه از کاربر.
روی لینوکس و ویندوز، ATEN کامل کار میکنه (به ترتیب با eBPF و ETW)، ولی پشتیبانی مک هنوز در حال توسعهست و روی سختافزار واقعی تست نشده، چون به یه حساب توسعهدهندهٔ پولی اپل برای گرفتن مجوزهای لازم نیاز داره. این ابزار فقط رصد میکنه و چیزی رو بلاک نمیکنه؛ تصمیم و واکنش با قوانین SIEMه. اسکیمای رویدادها فعلاً نسخهٔ ۰.۸ست و پوشش تکنیکهاش رو روی ماتریس Endpoint AI Agent Abuse (کار عادل کریمی) نگاشته.
نکات کلیدی:
- روی لینوکس با eBPF و روی ویندوز با ETW کار میکنه؛ پشتیبانی مک هنوز در حال توسعهست
- هر رویداد عملی به یه تماس ابزار خاص و سشن مشخص وصل میشه (attribution)
- تشخیص میده یه فایل یا دستور از طرف کاربر، مدل، یا نتیجهٔ یه ابزار خواسته شده یا نه
- تکنیکهاش رو روی ماتریس Endpoint AI Agent Abuse (کار عادل کریمی) نگاشته
- اسکیمای رویدادها فعلاً نسخهٔ v0.8ه و ابزار فقط رصد میکنه، چیزی رو بلاک نمیکنه




