وقتی هوش مصنوعی دستیار حملههای سایبری میشه
هوش مصنوعیخلاصهٔ کاملتر
آنتروپیک تو این گزارش میگه یک سال (مارس ۲۰۲۵ تا مارس ۲۰۲۶) فعالیت ۸۳۲ حساب رو که بهخاطر سوءاستفادهٔ سایبری از Claude بن کرده بود، تحلیل کرده. اونا این فعالیتها رو روی MITRE ATT&CK نقشه زدن؛ یک دیتابیس استاندارد از تاکتیکها و تکنیکهای مهاجمهای سایبری. در مجموع ۱۳٬۸۷۳ مورد رفتار مخرب رو دیدن که هر ۱۴ تاکتیک و ۴۸۲ زیرتکنیک فریمورک رو پوشش میداد.
به گفتهٔ نویسندهها مهمترین یافته اینه که سهم مهاجمهایی که خطرشون «متوسط یا بالاتر» ارزیابی شده، تو نیمهٔ دوم سال از حدود ۳۳ به ۵۶ درصد رسیده؛ یعنی تو کمتر از یک سال نزدیک ۱.۷ برابر شده. این نشون میده هوش مصنوعی داره به مهاجمها کمک میکنه راحتتر عملیاتهای پیچیدهتری انجام بدن، بدون اینکه خودشون لزوماً ماهرتر شده باشن.
برای اندازهگیری این خطر، تیم آنتروپیک یک سیستم امتیازدهی به اسم ARiES ساخته که به هر حساب از ۰ تا ۱۰۰ امتیاز میده. این امتیاز از سه بخش تشکیل شده: تهدید (نیت و مهارت مهاجم)، آسیبپذیری (توان مدل برای کمک به اون کار و نوع رابط استفادهشده)، و اثر (پیامد واقعی یا بالقوه). نکتهٔ جالب اینه که این سه بخش رو جمع میکنن نه ضرب، تا حتی وقتی یکی از فاکتورها صفره (مثلاً نیت مشخص نیست) باز هم سیگنال خطر گم نشه.
نویسندهها میگن رایجترین کاری که مهاجمها از مدل میخوان، ساختن ابزار حمله قبل از شروع عملیاته؛ مثل نوشتن بدافزار، مبهمسازی کد برای فرار از آنتیویروس، و جمعکردن داده از سیستم آلوده. تکنیک Develop Capabilities رو ۶۹ درصد حسابها استفاده کرده بودن. در مقابل، استفاده از مدل برای کارهای زندهٔ داخل شبکه (مثل حرکت جانبی یا استخراج اعتبارنامه) خیلی کمتر بود، ولی همین کارهای کمیاب بیشترین همبستگی رو با امتیاز خطر بالا داشتن.
شاید مهمترین حرف گزارش این باشه که معیارهای سنتی دیگه جواب نمیدن. به گفتهٔ نویسندهها مهارت فنی، تعداد تکنیکها و حتی نوع رابط (چت، API یا Claude Code) همبستگی ضعیفی با میزان خطر دارن. اون چیزی که مهاجمهای واقعاً خطرناک رو متمایز میکنه، داربست (scaffolding) ـه؛ یعنی کد و معماریای که دور مدل میسازن تا مراحل حمله رو خودکار به هم زنجیر کنن.
نمونهش کمپین جاسوسی GTG-1002 ـه که آنتروپیک نوامبر ۲۰۲۵ خنثاش کرد. این مهاجم با اینکه فقط حدود ۳۰ تکنیک (در حد یک مهاجم متوسط) به کار برده بود، بالاترین امتیاز یعنی ۱۰۰ رو گرفت. دلیلش این بود که Claude Code رو روی یک ماشین Kali به یک عملیاتکنندهٔ خودمختار تبدیل کرده بود که خودش تصمیم میگرفت بعدش چی رو بررسی کنه، نه فقط یک دستیار نوشتن کد.
آنتروپیک میگه فریمورک MITRE ATT&CK هنوز این رفتارهای خودمختار و زنجیرهای رو پوشش نمیده و باید گسترش پیدا کنه. در همین حال، خودشون کلسیفایرها و سیستمهای تشخیص Claude رو بهروز کردن و محافظهای بلادرنگ برای بلاککردن کارهای ممنوع مثل توسعهٔ باجافزار اضافه کردن، تا مدافعها بتونن جلوتر از مهاجمها حرکت کنن.
نکات کلیدی:
- تحلیل ۸۳۲ حساب بنشده روی فریمورک MITRE ATT&CK، شامل ۱۳٬۸۷۳ رفتار مخرب
- سهم مهاجمهای پرخطر تو کمتر از یک سال از ۳۳ به ۵۶ درصد رسید
- معیار جدید ARiES خطر هر حساب رو از ۰ تا ۱۰۰ بر اساس تهدید، آسیبپذیری و اثر میسنجه
- عامل اصلی خطر دیگه مهارت فنی نیست، بلکه «داربست» خودکارسازی مراحل حملهست
- MITRE ATT&CK هنوز رفتارهای خودمختار عاملی (agentic) رو پوشش نمیده و باید گسترش پیدا کنه
